Maandag, 5 november, Cairns - we zijn in de tropen! - Anke: nog van harte gefeliciteerd!

In Airlie Beach, dat lijkt al weer heel lang geleden, doken Peter en ik ook het openbare zwembad in. We gingen er vanuit dat we daar van af zouden koelen maar het water was 34 graden C! Raar hoor, ook dat is net andersom, je gaat het water in en pas als je er uit komt koel je in de wind wat af. Tegen 17.00 uur gingen we douchen en aankleden, reden een stukje rond en gingen in Airlie Beach een Quiche eten met salade. 

Zaterdag besloten we het er op te wagen; we gingen zelf een Aussie Barbie doen. We kochten biefstuk, schnitzels, bbq-worstjes, salades, brood, groente en vers fruit (toetje) en ach.. een stukje cake voor bij de koffie kan er dan ook nog net in. Als je iets doet, moet je het tenslotte wel goed doen. We kozen voor de alternatieve route uit de VVV-gids. Een dirttrack achter langs. En een track was het, de weg ging over van asfalt in gravel en werd steeds smaller en smaller. Over een brug van gammele spoorbielzen en door een kreek en tussen steeds meer koeien door. Kwam dit wel goed? Uiteindelijk stopten we in de midlle of nowhere bij een boerderij. De boer kwam meteen kijken welke visite er aan kwam want ja, toeristen zag hij daar nooit. Ik zei 'guess what' en hij zei 'lost?'. Yep. Ik liet hem de kaart zien maar nee, we waren precies waar we dachten dat we waren maar verderop zouden we maar liefst 3 rivieren door moeten en dat ging zeker niet lukken in ons Fordje. Terug dus maar weer. En ja, dan moet je weer door de kreek en dat kan spectaculaire beelden opleveren als je het goede camerastandpunt kiest. Dus: Roely uit de auto, op blote voeten wadend door de kreek, aan de overkant hard zwaaien en dan Peter op de video zetten terwijl hij er door rijdt. Spectaculair! 

Toen terug over Proserpine naar Lake Proserpine en de Peter Faust Dam voor de BBQ. 

Peter kreeg de kans om daar een brown snake op de video te zetten. Ze zitten er dus echt wel, je ziet ze alleen haast nooit! Gelukkig. We gooiden de deksel van de barbie, drukten op het knopje en 10 minuten later lag het vlees samen met de groente te pruttelen. Wat een systeem, en alles weer schoon en gratis. En lekker dat het was! Het was inmiddels laat geworden en via Airlie Beach reden we terug naar Shute Harbour waar we naar de Lions Lookout gingen om een spectaculaire zonsondergang te zien boven de haven. Oh, oh, oh... We stonden als vier Japanners te fotograferen en filmen en ik weet nu zeker dat Japanners dat doen want zelfs op het Barriere Rif, onder water!, zwommen er twee achter me met... onderwatercamera's. En ze deden niets dan fotograferen. Thuisgekomen doken Peter en ik nog even het zwembad van het appartementencomplex in. We zagen enorme vliegende honden (vleermuizen, type erg groot) overvliegen... Daarna inpakken voor de laatste etappe, Nederland komt opeens erg dicht bij.

Gisteren liep de wekker om 06.00 uur af en om 07.30 reden we weg uit Airlie Beach. We reden over een ontzettend saaie weg (en dat was voor het eerst!) naar Guthalungra voor koffie en een korte stop. Toen door en zo'n 30 km. boven Townsville aten we een picknick onder een enorme Mangoboom (type grote kastanje). De weg werd gelukkig steeds mooier, althans de omgeving en ten Noorden van Innisfail kwamen we echt in de tropen terecht. Groene bergen, groene dalen en veel suikerriet en bananenplantages. Prachtig, genieten. 

Om 17.00 uur waren we in Cairns waar we incheckten in het Coconut Resort. Even voor de leuk: het resort ligt aan de Bruce Highway, die weg waren we bij Proserpine opgegaan en 600 kilometer verder lag aan dezelfde weg onze volgende lokatie. Kom daar in Nederland maar eens om! Het resort is prachtig, mooi aangelegd, goede voorzieningen en een mooie villa met in iedere kamer een eigen airco. Niet onbelangrijk hier want het is en blijft vochtig warm.

Bij het uitpakken van de tassen kwam uit Peter's tas een vliegende kakkerlak tevoorschijn, ik schrok me kapot. Els had de tegenwoordigheid van geest om de tas snel weer dicht te doen en hem buiten uit te pakken. Het beest vloog weg, de vrijheid tegemoet maar hij zal niet weten waar hij is denk ik. 's Avonds gingen we eten in het cafe (ook op het resort) en deden Peter en ik nog een ommetje over het terrein en haalden we een hele berg folders bij de receptie. Er is hier zoveel te doen! Vandaag besteden we aan het maken van keuzes en een programma, morgen gaan we dan weer actief doen. 

Terug in het huisje bleek er een tjik-tjak (een soort salamander) in onze slaapkamer te zitten. Peter deed een Steve Irwin actie en ik (Terri) legde het vast op video. Die beelden zijn een absolute aanrader voor een ieder die eens goed wil lachen. We kregen hem uiteindelijk wel te pakken en Peter liet hem buiten weer los. 

We sliepen als blokken, zalige bedden en dan die eigen airco! Heerlijk. 

Vanochten waren we om 08.15 uur weer wakker en om 08.30 uur lagen Peter en ik in het zwembad. Els en mam startten iets rustiger op. Het bleek dat om 09.00 uur de aqua-aerobics begon, of we mee wilden doen. NEE dank je, je moet tenslotte niet overdrijven. Laat mij maar gewoon drijven.... Daarna ontbijt en het bestuderen van een grote krekel op ons trappetje. Peter/Steve Irwin nam de maat op, hij -de krekel- was 10 centimeter lang. En da's behoorlijk voor een krekel. Lekker ontbijtje ingenomen en mam en Els deden 2 wassen in 2 machines, de laundry is pal tegenover ons huisje. 

Peter en ik gingen vervolgens de stad in -een grote stad!- en zitten nu in het Global Gossip Internetcafe. We gaan nog even een beetje shoppen en een lunch scoren. We moeten tenslotte wel blijven eten. We laten jullie later deze week nog wel weten voor welke activiteiten we hier gekozen hebben. Nog een hele week te gaan en heel veel te zien. We gaan er voor! Het kan nu nog.

Tot de volgende keer. En groetjes van ons allen!! En dank voor de mails!

 

Cairns deel 2

 

Maandagavond, 21.00 uur  

Na het bezoek aan het internetcafe aten we bij de Night Market via hetzelfde systeem als in Brisbane. Allemaal eettentjes rond een plein. Lekker. We doolden door de stad en zagen veel souvenirs en heel veel hele mooie (lees: hele dure) opalen. Via de supermarkt gingen we terug en gooiden thuis het vlees op de barbie, er staat er een tegenover ons huisje dus dat was een makkie. Na het eten nog een verfrissende duik in het zwembad en toen lekker slapen.

Dinsdag, 6 november, 'we zwommen onder een waterval'.

Na het ochtendgebeuren waren we om 08.30 uur op weg naar Paronella Park (http://www.paronellapark.com.au). Toen we de parkeerplaats opreden kwam een medewerker al aanlopen om ons welkom te heten. We betaalden de entree, kregen een sticker op onze borst geplakt en mochten achter Daniel aan voor een rondleiding. De ouders van deze aardige aussie kwamen uit Nederland (Utrecht/Groningen) dus er was meteen weer goed contact. We liepen rond in het park en keken onze ogen uit. Niet te geloven dat een idiote spanjaard dat allemaal aan het begin van deze eeuw met eigen handen, bielzen, cement en hout gebouwd heeft. Het is inmiddels behoorlijk vervallen maar het is nog goed te zien hoe het geweest moet zijn. Prachtig die oude vergane glorie. 

Vooral Els liep helemaal gelukkig rond, toch nog een tuin te bezichtigen, en wat voor een tuin. Vooral de bamboelaan was erg mooi. Je liep tussen de bamboestengels door, het was net Elsje in Bamboowonderland die dag. 

 

Verder watervallen, beekjes, tunnel (met echte vleermuisjes aan het plafond), enorme bomen en varens, een zeer grote spin met allemaal kleine mannetjes er omheen, fonteinen... we keken onze ogen uit. Na de rondleiding keken we zelf nog wat rond, namen een thee/koffie tot ons en gingen weer in de auto want het was inmiddels behoorlijk benauwd daar.
 De dag was begonnen met regen!! maar inmiddels kwam af en toe de zon erbij. Onze reis ging verder, door het prachtige Atherton Tableland, naar Millaa Millaa Falls. Onderweg kwamen we langs een theeplantage! Ook nog nooit gezien dus op de rem en foto's maken. En.. thee kopen en een blaadje jatten voor het logboek natuurlijk. Peter lette op of er geen verkeer aan kwam. Een bijna overbodige handeling in de binnenlanden. Tegen 13.00 uur waren we bij de waterval... ohhhhh, mooi! Snel omkleden en het water in. Ohhhh... KOUD!!! Maar ja, als je er altijd al van gedroomd hebt om onder een echte waterval te zwemmen dan zet je je kiezen op elkaar en zet je door. En gaaf dat dat was! We zwommen rond, keken met volle bewondering vanuit het water omhoog en toen eruit en aankleden. 

We moesten door! In Millaa Millaa -het dorp- picknickten we in een Lyonsparkje onder begeleiding van duizenden krekels. Via nog meer mooie uitzichten langs groene heuvels en dalen en af en toe een verdwaalde boerderij -zucht- kwamen we bij Lake Barrine waar we nog even een stop maakten om twee bomen (type: heeeeel groot, 50 meter hoog en 2 meter 70 doorsnee) te bezichtigen. Nog even snuffelen bij alweer een winkeltje -arme Peter- en toen via duizend kronkels terug naar de kust. Wat weer een prachtdag.

Woensdag, 7 november 'we zijn verbrand'

Om 05.45 uur gaf Peter de wekker een klap en om 07.15 uur zaten we in de bus naar de haven. We checkten in en om 09.00 uur liepen we uit (vaarterm) naar Green Island. Om 10.15 uur legden we daar aan; en wat een eiland! We huurden 4 ligstoelen en 2 parasols en lagen zo vanaf het witte strand, voor de groene palmen naar de in 5 tinten blauw uitgevoerde zee te kijken. Ach, nee, alweer....?? We zwommen wat en snorkelden wat en zelfs mam zwom tussen de behoorlijk grote vissen rond! Jawel. Je moet je grenzen verleggen nietwaar? Tegen 13.00 uur een lunchje in een superrestaurant en Els ging alsmaar gelukkiger kijken. We hebben het vastgelegd op video. Nog maar even liggen, zwemmen, snorkelen en dan weer terugslenteren -via een ijsje- naar de boot. De bus bracht ons vervolgens ook weer netjes thuis en toen snel douchen.... en smeren!! Els heeft gewonnen, haar rug is het roodst van alle ruggen!

Donderdag, 8 november, 'Port Douglas, here we come'

En zo werd het donderdag. Wat gaat de tijd ineens snel!! Vanochtend deden we wat was en boekten we nog maar een tour voor morgen. Dan gaan we met de trein naar Kuranda en met de skyrail terug. Ook weer geweldig. We mogen wel in een speciaal afkickprogramma als we terug zijn in Nederland. Even tussendoor: ga nooit naar Global Gossip om te internetten, ze zijn gericht op jongeren en draaien de muziek die daar bij hoort. Ik word er helemaal geflipt van! 

Tegen 11.30 uur stapten we in de snoeihete auto en reden via Cairns naar de Cook Highway, 1 van de mooiste routes van Australie zeggen ze. En: ze hebben gelijk. Aan de ene kant van de weg bergen met regenwoud, aan de andere kant direct de zee zo blauw, zo blauw. Geweldig wat weer een uitzicht. Even stoppen voor foto's en dan door naar Port Douglas waar we lunchten en even op het strand keken. 

Het Stingerseizoen is nu echt begonnen en je kan dus alleen nog maar tussen de netten zwemmen, dan blijft er niet veel zwemruimte over. We besloten dus maar niet het water in te gaan. Jullie vragen je misschien af hoe het dan kan dat je op het rif wel kan zwemmen? Daar zitten die rotbeesten gelukkig niet! We reden dezelfde weg terug naar Cairns, dat was geen straf, en leverden daar de onderwatercamera van gisteren in. Ik ben benieuwd wat dat gaat worden! We kunnen ze zo weer halen. Mam en Els zitten nu in een parkje aan zee en wij werken hier het verslag even bij. Dan gaan we eten en shoppen in de Night Market, een soort winkelcentrum waar allerlei hele kleine winkeltjes zijn en het eetplein natuurlijk. Open tot 23.00 uur. Arme Peter! Morgen hebben we de Kuranda-dag, zaterdag rusten we uit en zondag gaan Peter en ik met z'n tweeen nog 1 tour doen. We denken er sterk over om een ballontocht te maken om de zonsopgang te zien. Alleen wordt je dan om 04.00 uur al opgehaald! Daar denken we nog even over. Ik kan jullie bijna horen roepen 'wel doen hoor!'. We laten het maandag allemaal wel weer weten. Tot dan!