Dip & Dap

dondersteen | Dagelijkse dingen,Dierentuin | donderdag, 6 november, 2008

dipdap.bmp ‘Mevjouw? Waarzijndipendap?’ vroeg het kleutermeisje in één adem.
Ik keek haar vragend aan want ik snapte er helemaal niks van.
‘Wat zeg je?’ vroeg ik.
‘Waarzijndipendap?’
Daar werd het niet beter van. ‘Nog één keer,’ zei ik.
‘Waarzijndipendap?’

Ik gaf het op en zei tegen de moeder van het meisje dat ik echt geen idee had waar ze het over had.
‘Ze wil graag weten waar Dip en Dap zijn,’ zei de moeder lachend.
‘Tja, dan weet ik nog niks, wie zijn Dip en Dap?’ vroeg ik.
‘Nou, de giraffes natuurlijk,’ zei de moeder.
Ach natuurlijk, Dip & Dap, van Dikkertje en een trap.
‘Hier de hoek om en dan links,’ zei ik tegen het meisje. ‘Daar vind je Dip & Dap.’

Even verderop trof ik één van de verzorgers van de Kodiakberen. Hoera!
‘Jij bent precies wat ik nodig heb,’ zei ik tegen de verzorgster.
‘Wat is er dan?’ vroeg ze.
‘Nou, hoe weet ik nou wie Mato is en wie Ursus. Gretta kan ik wel herkennen want dat is het vrouwtje en die is kleiner maar die beide mannetjes, wie is nou wie?’
Vlak voor ons zat één van de twee beren heerlijk in het water met z’n poten over elkaar gevouwen te poseren.
‘Dit is Mato,’ zei de verzorgster. ‘Je kunt hem herkennen aan z’n oogopslag. Kijk maar, hij kijkt veel opener de wereld in dan Ursus. Ursus kijkt een beetje norsig.’
‘Maar ja, Ursus is gecastreerd, zou jij dan niet norsig kijken,’ vroeg ik.
Samen concludeerden we dat Ursus een gecastreerde blik heeft. En dat is beslist te onthouden. Dus als u weer eens in Emmen bent dan weet u het ook. Dit is Mato, het ‘echte’ mannetje, en die met de grote frons is Ursus, het ‘je-weet-wel-mannetje’.

Ik liep verder, het was heel rustig en dus had ik alle tijd om even uitgebreid te genieten van het jongste jong in het park; een waterbokje. Ik had haar nog niet op de Savanne gezien maar vandaag was ze er en ze is prachtig. Haar ouders laten haar geen moment uit het oog en beschermen haar heel goed tegen de overige Savanne-bewoners. Statig liepen ze voorbij, moeder voorop, dan het jong en dan vader en verhip, krijg nou niks, helemaal achteraan liep Dip. Of Dap. Dat kan ook.

Tijdens al dat lopen deed ik ook nog een testje. Ik heb me de afgelopen weken vaak afgevraagd hoeveel kilometer je nou aflegt tijdens zo’n dienst. We lopen van 11.00 – 12.30 en van 13.00 – 15.00 uur. Normaal gesproken gaan we dan ook nog naar de Es maar dat deed ik vandaag niet. Ik zette dus aan het begin van de dienst de gps aan met de teller op nul en aan het eind van de dienst zag ik dit in het scherm. Als je ook nog naar de Es gaat komt daar nog zo’n 3 kilometer bij. Geen wonder dat mijn benen moe zijn aan het eind van een dierentuindagje.

Leukste uitspraak van vandaag:
‘Jeeeetje, wat een kont, het lijkt wel een brievenbus!’
(de puber in kwestie zag een mantelbaviaan in al z’n glorie)

6 reacties

Sorry, the comment form is closed at this time.

RSS feed for comments on this post.