Bar, bar, barcelona

dondersteen | Dagelijkse dingen | donderdag, 11 maart, 2010

portemonneeDe jongen keek naar de man, de man keek terug. De jongen schraapte al z’n moed bij elkaar en vroeg: ‘gaat u iets leuks doen?’
Je zag de man denken. Hij twijfelde of hij zou antwoorden. Merkte natuurlijk ook wel dat wij meeluisterden. In een vliegtuig heb je nou eenmaal niet veel privacy. Toen besloot hij. Hij sprak zachtjes slechts één woord uit: ‘Cruyff’. Meer niet. Een sfeer van eerbied daalde over het stukje vliegtuig neer.

Frits Barend heeft dus een leuk weekend, hij is hier om Cruyff te bezoeken. Wij hebben ook een leuk weekend; wij bezoeken subzoon M.

Eenmaal aangekomen in Barcelona zochten we hem meteen op op de universiteit waar hij tegenwoordig werkt. We lunchten in een restaurantje en daarna ging hij weer aan het werk.

Wij pakten zijn huissleutel, onze koffertjes en gingen richting metro. Bij het instappen van een treinstel stonden er drie vreemde mannen om me heen te duwen en te trekken. Ik mocht instappen, zij bleven op het perron achter. Meteen wist ik hoe laat het was. Ik checkte mijn tas en ja hoor; ‘portemonnee weg’, zei ik. En meteen er achteraan: ‘dan hebben we dat ook maar weer gehad’. Want we roepen het nu al een aantal jaren ‘eens zijn we aan de beurt’. En dus haal ik, ook al jaren, alles uit mijn portemonnee wat van belang is. Daar zit, tijdens het reizen, alleen maar geld in, de voordeelurenkaart en mijn zorgpas. De rest niet.

Ik hoef dus niets te blokkeren, geen paniek, alleen even naar de politie straks om aangifte te doen. En dan op zoek naar een nieuwe portemonnee. Want mijn bankpas én mijn visacard zijn er natuurlijk wel. Ik zeg niet waar ze zitten maar duidelijk niet in de portemonnee. Ha, dat zal ze leren, het schorriemorrie.

8 reacties

Sorry, the comment form is closed at this time.

RSS feed for comments on this post.