Angst voor kerst

dondersteen | Dagelijkse dingen | vrijdag, 18 november, 2016

5308-1530_28783-winter-forest-mini-christmas-tree Bij de Praxis stond ik naast de kerstafdeling te wachten op zout. Strooizout om precies te zijn. Ik had overal gekeken en zag het niet en ook de medewerkster had geen idee. Zij ging dus een collega bellen en ik stond te wachten tot het mysterie was opgelost.

Een dame op leeftijd kwam op mij af geslenterd. Ik glimlachte vriendelijk en ze begon onmiddellijk te praten…

‘Ik vind het maar moeilijk hoor’, zei ze.
Door mijn hoofd schoot ‘kerstboomkeuzestress’ en ‘welke ballen nemen we dit jaar’. Maar ik had het fout.

‘Ik heb het drie jaar vermeden, die kerstafdelingen. Heb er ook drie jaar niet aan gedaan. Maar nu, vandaag, voor het eerst weer eens gekeken’. Ik keek haar vragend aan.
‘Ja weet u, mijn man is drie jaar geleden overleden, en dan heb je echt geen zin meer in kerst’.
Ik knikte. Daar kon ik me wel iets bij voorstellen.
‘Het eerste jaar is dat ook logisch’, vervolgde ze, ‘het tweede jaar kon ik het echt nog niet aan en ook vorig jaar… ik had er gewoon geen zin in, kon me er niet toe zetten’.

‘Maar nu bent u even wezen kijken,’ zei ik, ‘dat is toch een eerste stap!’ Ze knikte. Keek zelfs, heel aarzelend, een beetje trots. ‘En u hoeft toch niet meteen een joekel van een kerstboom neer te zetten en overal lampjes en slingers? U kunt ook met zo’n heel klein kerstboompje beginnen. En een paar waxinelichtjes. Voor de warmte en sfeer. Dat is toch ook prima?’

Haar ogen lichtten even op. Een glimlach verscheen.
‘Ik heb nog een klein mini kerstboompje staan, een neppert, en ook nog wel wat kleine lampjes. Weet u wat? Misschien doe ik dat wel! En dan alleen een paar hele kleine kerstballetjes. Niet meer dan dat. Dát ga ik doen!’

Ik knikte enthousiast: ‘dat is een goed plan, stapje voor stapje’.
‘Dat zei mijn dochter ook al,’ zei de vrouw. ‘Dat ik nu de stap maar eens moest wagen. En volgens mij heb ik dat nu gedaan!’

‘Goed zo!’ zei ik. En de vrouw liep verder. Ze ging niet terug naar de kerstafdeling. Maar vertrok wel met een plan in haar hoofd. En iets minder angst voor kerst zonder hem.

Dodderen

dondersteen | Dagelijkse dingen | zaterdag, 29 oktober, 2016

IMG_3183Dat moment dat je wakker wordt en weet: het is zaterdag. En ik hoef helemaal niks! Nou ja, later pas, als we gaan klussen bij zus en zwager die net een gloednieuw huis opgeleverd hebben gekregen. Maar nu, dit moment, op deze zaterdagmorgen: eerst nog even niks.

Ik draai me om en val weer in slaap. En droom. En word weer wakker. De wekker geeft aan dat de tijd genadig is vandaag; ik hoef nog steeds helemaal niks. Weer draaien, weer slapen, heel kort dit keer, maar toch weer dromen. Dat herhaalt zich zo’n vier keer. En dan komt het woord in mijn hoofd. ‘Dodderen’.

Dat zei mijn moeder altijd als je nog even kon blijven liggen. ‘Blijf nog maar even lekker dodderen’. Wat een zalig woord! Ik neem me meteen voor: ik ga vaker dodderen. Het was heel druk de afgelopen jaren maar nu wordt het vaker doddertijd.  Heerijk!

Hozen en zeilen

dondersteen | Dagelijkse dingen | zondag, 2 augustus, 2015

Neef Hans belde gistermiddag. ‘Ik weet niet of jullie nog naar het meer komen maar jullie boot staat nogal vol water’. De hoosbuien van de afgelopen tijd hadden hun werk goed gedaan want toen we eenmaal bij de boot waren en onder het dekzeil keken deed Peter z’n schoenen uit en de broekspijpen omhoog. Zoveel water dus. De pomp bleek een beetje stuk dus Peter begon met hozen en ik repareerde ondertussen de pomp. Een uur later was het water er uit en lagen alle landvasten, schoten en wat er maar in de boot lag, te drogen op de steiger.

We aten een pizza op het terras van de Bloemert en zagen de wind, die het steeds af had laten weten, aantrekken tot een windkracht drie. ‘Even nog?’ zei Peter. ‘Het kan nog net even voor het donker wordt’, zei ik.

Om 20.00 uur voeren we het meer op en zagen de zon ondergaan. Toch wel erg lekker, een eigen boot. Ook al moet je dan wel zelf hozen…

Wat een fijn feestje

dondersteen | Dagelijkse dingen | zondag, 26 juli, 2015

Peter is bij-na 65. En vandaag vierden wat dat met al wat ons lief is tijdens een Lazy Sunday Brunch bij Van der Valk in Assen. En dat was zeer goed verzorgd! Maar het was vooral heel gezellig. Wat een rijkdom…

verjaardagscollage

Een zeilweek valt in het water…

dondersteen | Dagelijkse dingen | zaterdag, 25 juli, 2015

friendship 22  Het leek zo goed bedacht; Peter wordt volgende week 65 en hij is dól op zeilen dus huurden we een kajuitzeilboot om een midweek in Friesland te zeilen. Op zijn verjaardag zouden we, nippend aan een drankje, ’s avonds aan dek de zon in het Sneekermeer zien zakken. We zouden wiegend op het water in slaap vallen en de volgende ochtend in het zonnetje een kopje koffie drinken waarna Peter zou zeggen ‘zullen we maar eens gaan hijsen dan?’ En dan zou hij de motor starten, de kop in de wind leggen (bij een fijn briesje 3 tot 4) en ik zou het grootzeil en het fok hijsen. Waarheen de wind ons voer. En dat vijf dagen lang.

En toen kwam dat weerbericht. Dat ver-schrik-ke-lijke weerbericht voor volgende week. Met als absolute dieptepunt de score van een weercijfer ‘1’. Zo laag zag ik het nog nooit. Donkere wolken, 80 tot 95% kans op regen. Onweer. Windkracht 5. Slik. Dat was niet goed. Helemaal niet…

Ik belde de bootverhuurder. Van der Pol uit Sneek. Die toch heel duidelijk in zijn voorwaarden had staan dat bij annulering tot 30 dagen voor vertrek de reissom niet, en ook niet gedeeltelijk, werd terugbetaald. Hij had dus kunnen zeggen ‘jammer dan hoor, van dat weer en dat drankje bij zonsondergang dat nu niet doorgaat, had je maar niet deze week moeten kiezen’. Maar het ging anders…

‘We hebben geboekt, voor volgende week,’ zei ik, ‘en nou weet ik niet of u toevallig het weerbericht hebt gezien?’
‘Dat heb ik,’ zei de man van de bootverhuur, ‘wat een verschrikkelijk weer komt er aan zeg. Niet normaal!’
‘Zou het misschien mogelijk zijn om de boel om te boeken? Dat we aanstaande week niet komen maar in plaats daarvan eind augustus of begin september en dan een weekend?’
‘Ieder ander zou zeggen ‘jammer dan mevrouw, geboekt is geboekt’, maar zo zijn wij niet bij Van der Pol, wij vinden onze klanten belangrijk dus natuurlijk kunt u omboeken. En een weekend in september is goedkoper dan een midweek in het hoogseizoen dus over dat prijsverschil in uw voordeel moeten we dan ook nog maar even praten’.

Ik boekte voor 4 september een tweede kans op een drankje bij zonsondergang, op schommelend slapen, op ‘zullen we de zeilen maar eens hijsen dan?’ Nu maar hopen dat de weergoden ons dan beter gezind zijn…

Volgende »